PARAFIA
PISARZOWICE

Raszów - Russendorf

Pisarzowice Rędziny

KOŚCIÓŁ W RASZOWIE


Uwaga! Zwiedzanie możliwe po wcześniejszym kontakcie i ustaleniu z Księdzem Parafii (zakładka kontakt).


Raszów - Reussendorf,

(1287 Rysindorf, 1765 Ober-, Nieder Reussendorf, 1810 Reussendorf, Neu Reussendorf, 1945 Raszów)

  • Msze Święte w niedzielę:

    Godzina: 11:00

  • Msze Święte w tygodniu:

    W Czwartki (Godzina według zapowiedzi)

  • Mauzoleum

    Najcenniejszym fragmentem kościoła jest mauzoleum hr. von Schaffgotschów z Grodztwa. Znajduje się tu jeden z najliczniejszych i najwartościowszych zespołów sepulkralnych na Dolnym Śląsku.

responsive devices

Historia kościoła w Raszowie

Raszów (1287 Rysindorf, 1765 Ober-, Nieder Reussendorf, 1810 Reussendorf, Neu Reussendorf, 1945 Raszów) - wieś łańcuchowa w dolinie Obniżenia Kamiennej Góry, oraz częściowo na zboczach Wielkiej Kopy, w Rudawach Janowickich nad Bystrkiem. Początki nie są dokładnie znane, jednak już pod koniec XIII wieku był osadą- posiadłością rycerską, posiadającą własny kościół. Od wieku XVI wieś należała do rodziny von Schaffgotschów, którzy założyli tu jedną ze swoich siedzib, a przy kościele wznieśli kaplicę - nekropolię dla kamiennogórskiej linii rodu.

Więcej Informacji
responsive devices

Więcej Informacji

Do dziś Raszów zachował układ wsi łańcuchowej i jeden z cenniejszych zespołów budowli zabytkowych w okolicach Kamiennej Góry. Kościół filialny p.w. Niepokalanego Poczęcia NMP (parafia Pisarzowice), niegdyś parafialny, pierwotny wzmiankowany w 1305; obecny gotycki, wzniesiono w 2 poł. XVw. Z tego okresu pochodzą m.in. kamienne portale i detale sklepień. Świątynia jest orientowana, jednonawowa, czteroprzęsłowa, sklepiona krzyżowo, z wieżą na planie zbliżonym do kwadratu, zlokalizowaną osiowo w stosunku do nawy, po stronie zachodniej. Zwieńczenie wieży stanowi oszalowana deskami makowica z charakterystycznym XIX wiecznym iglicowym hełmem. W pierwszej połowie XVI wieku równolegle do nawy dobudowano od strony południowej dwuprzęsłową, dorównującą jej wysokości kaplicę grobową, krytą dachem o układzie poprzecznym, przez co bryła kościoła stała się asymetryczna. Dopełniają tego wydzielone mniejsze części: kruchta - od południa i zakrystia - strona północna. Znaczniejsze przebudowy obiektu nastąpiły w XVIII i XIX wiekach, a także w latach dwudziestych XX w. (vide data 1927 na zwieńczeniu hełmu), po 1945 remontowano go m.in. w latach pięćdziesiątych oraz siedemdziesiątych. Ten ostatni polegał głównie na: wymianie pokrycia dachowego - dachy w miejsce gontu i łupka pokryto blachą stalową ocynkowaną; renowacji tynków, rozbiórce i wymianie posadzki, wykonaniu opaski betonowej na zewnątrz.Fundamenty oraz mury budynku zbudowane zostały z nieregularnego kamienia polnego, uzupełnianego w narożach,

ościeżach otworów okiennych i drzwiowych, zwieńczeniach szczytów cegłą ceramiczną. Otwory okienne sklepione odcinkowo, szeroko glifione, zachowały w większości kraty barokowe; w zakrystii także jedna gotycka. W oknie prezbiterium zachował się częściowo witraż barokowy z 2 połowy XVIII wieku. Najcenniejszym fragmentem kościoła jest mauzoleum hr. von Schaffgotschów z Grodztwa. Znajduje się tu jeden z najliczniejszych i najwartościowszych zespołów sepulkralnych na Dolnym Śląsku. W centrum kaplicy stoją dwie kamienne, piaskowcowe tumby grobowe: Hansa I Schaffgotscha (zm. 1565) i jego żony Salomei z domu von Nimtsch (zm. 1657) oraz Hansa II Schaffgotscha (zm. 1572) i żony Margarethy z domu von Hochberg (zm.1574). Oba sarkofagi posiadają bogaty wystrój rzeźbiarski płyt i skrzyń. Wzdłuż dolnych partii ścian wokół kaplicy umieszczonych zostało 6 płyt nagrobnych z XVI-XVII w., w tym jedna hr.von Tschierna, z bogatym kartuszem herbowym, oraz 11 renesansowych płyt - epitafiów z lat 1590-1621, różnej wielkości i różnym stopniu opracowania detalu. Do cenniejszych detali należą też dwa portale kamienne; jeden późnogotycki, ostrołukowy, z obramieniem uskokowym (wewnątrz kościoła); drugi - renesansowy, posiada w nadprożu o formie gzymsu z piaskowca inskrypcję: „PAX SIT INTRANTI SALVS EXEVNTIBVS". Z wyposażenia wnętrza zwracają uwagę drewniane: barokowy XVII/XVIIIw. ołtarz, figura Matki Boskiej z XVIIIw., manierystyczna ambona z l poł. XVIIw. oraz w dużej partii -późnorenesansowa empora, o zniekształconym dziś układzie i wielkości. Kościół w Raszowie wpisany został do rejestru zabytków pod nr 1452 dn. 23.11.1965.

Zdjęcia:


Parafia Pisarzowice

Raszów -Rędziny - Pisarzowice

Kontakt z Parafią

To Może Cię Zainteresować:

  • Sedna Testimonial Avatar

    "Historia kościoła w Pisarzowicach"

    Jest to późnogotyckie założenie jednonawowe z wieżą od zachodu, z dwuprzęsłowym prezbiterium nakrytym sklepieniem krzyżowo-żebrowym. We wnętrzu zachował się rzeźbiony ołtarz z 1525 roku ze sceną Wniebowzięcia NMP, renesansową chrzcielnicą z 1625 roku, a na ścianach płyty nagrobne z lat 1605-1913.

  • Sedna Testimonial Avatar

    "Historia kościoła w Raszowie"

    Najcenniejszym fragmentem kościoła jest mauzoleum hr. von Schaffgotschów z Grodztwa. Znajduje się tu jeden z najliczniejszych i najwartościowszych zespołów sepulkralnych na Dolnym Śl��sku. W centrum kaplicy stoją dwie kamienne, piaskowcowe tumby grobowe

  • Sedna Testimonial Avatar

    "Historia kościoła w Rędzinach"

    Według dokumentu fundacyjnego kościół w Rędzinach (Rudigersdorf, Ruhrsdorf, Rohrsdorf) został ufundowany przez Wolfa Schaffgotscha, pana na Chojniku, Kowarach, Radomierzu, Rędzinach i Czarnowie. Budowę rozpoczęto na wiosnę 1592 roku, ukończono w jesieni tegoż roku.